vrijdag 13 oktober 2017

Gedicht van Meester Postel over de Dikke Boom van Verwolde in Laren

De in de Achterhoek bekende Larense schoolmeester Frederik Derk Herman Postel (1828-1899) schreef in september 1860 het volgende lofdicht:


Bij den Dikken Eik onder Laren

De speling der natuur, nu grillig, dan verheven,
Biedt in u, statige eik! een heerlijk schouwspel aan;
De wijste sterv’ling zelfs moet hier verwonderd staan,
Waar de eikel nietig, klein, zo prachtvol mocht herleven.

Wel is 't, aloude vriend! geen paradijs of Eden,
Waar gij uw bladerkroon majestueus ontplooit,
Maar slechts een stille plek, die gij zo zedig tooit...
Toch is 't hier ruim zo wel, als bij 't rumoer der steden.

Uw colossalen voet moog geen terras versieren, 
Al spiegelt zich uw kruin ook in geen held're gracht,
'k Bewonder des te meer den rijkdom uwer pracht,
Daar gij op schralen boôm, zoo welig staat te tieren.

Afbeeldingsresultaat voor dikke boom verwolde
(Foto: Jeroen Philippona).

Moog gindsch oud-aadlijk slot op zware stammen bogen
Van eik en beuk en den en wilg en Weymouth-pijn,
Die door natuur en kunst zoo hoog bevoorrecht zijn:
Toch zou daarvan niet één met U zich meten mogen.

Uw omtrek zij misdeeld van bloem- en wandelpaden,
Leid'zelfs geen effen pad den wand'laar tot U heen,
Ja, zij de weg versperd, toch vlijt zich menigeen
Hier naast uw stam in 't groen benauwd door dichte bladen.

De vreemd'ling staart U aan, verbaasd en ongetogen,
Verwonderd als hij is, blijft menig spraakloos staan;-
Maar ook wordt menig hart door weemoed aangedaan,
Ook perst gij menig droeve een stillen traan uit d'oogen.

Althans ik plengde vaak, hoe schoon 't u steeds moog vinden,
Hier aan uw grijzen voet mijn tranen, als de smart
Hier wonden openreet van 't wreed gefolterd hart
En ik in stilte dacht aan afgestorven vrinden..


Hoe velen rusten reeds in 't stil verblijf der dooden!..
Hoe velen zijn naar 't graf mij reeds vooruit gegaan!..
Hoe velen, die met mij hier eenmaal mochten staan,
Heb ik verzeld naar 't graf, ten eindpaal aller nooden!..

En mij schenkt de aarde nog haar goede - ach, ook haar kwade!-
Zij schenkt mij, ja, soms veel - maar eischt vaak even vlug
't Geleende goed van 't hart meedoogenloos terug..
En 'k lijd bij hare gundt meestal slechts enkel schade.

Maar neen!'k wil langer niet hier moedeloos staan klagen:
'k Wijt u, aloude vriend! mijn tegenspeoden niet,
Al sloop ondanks mijzelv'een klaagtoon in het lied,
't Was God, die gaf en nam.. Hij doe zijn welbehagen!

Dat gij het stormgelui reeds eeuwen moogt verachten,
Dat buldren van d'orkaan bij U steeds weerstand vindt
En 's mensen stengel knakt bij ‘t zuchten van den wind:
Dit somber denkbeeld was de wekker van mijn klachten.

Dan - toch toont weer deez'herfst, dat ook de tijd zal komen
dat gij, den mensch gelijk, natuur den tolbetaalt:
Een ademtocht des winds en 't trillend blaadje daalt
Verdord op aarde neer, waaruit gij zijt genomen.

Ja, dit bestorven blad, dat dwarrelt voor mijn voeten
En kalm een eeuwge rust naast uwen stam verbeidt,
Het lispelt mij nog toe: "'t is al verganklijkheid!
Wees deugdzaam en gij zult, wat gij thans hier beschreit,
Aan de overzij des grafs volzalig weer ontmoeten!".



(Klik op afbeelding voor vergroting).


Bron: Archief Historisch Genootschap Lochem, Laren, Barchem




zaterdag 7 oktober 2017

Meidoorn Crataegus × lavallei 'Carrierei'

Deze boom is een bijzondere meidoorn. Zoals u ziet verschilt de vorm van het blad nogal met de gewone meidoorn.

Lees meer: https://www.vdberk.nl/bomen/crataegus-lavalleei-carrierei/


















dinsdag 3 oktober 2017

Enten

"Planten kunnen vegetatief vermeerderd worden door entloten of enten. Hierbij wordt een deel van eenplant (de ent) vastgemaakt op een deel van een andere plant (de onderstam). Vaak ter verbetering (veredeling) van de plant, bijvoorbeeld rozenknoppen op een wilde onderstam. Dit kan op veel verschillende manieren".


De enten van deze beuken zijn duidelijk zichtbaar.
(Hackfort Vorden)


Kers met ent
Treurbeuk met ent.



maandag 2 oktober 2017

Twitterende populier

Een populier van ruim dertig jaar oud twittert sinds een paar maanden over het weer en zijn gezondheid. De boom staat op de campus van Wageningen Universiteit.
Wetenschappers gebruiken de gegevens die de boom opslaat om meer te weten te komen over de relatie tussen klimaatverandering en bomengroei. De twitterende populier is de eerste 'pratende' boom in Nederland.

Hij maakt deel uit van een groeiend netwerk van twitterende bomen. In België zijn al een eik, een esdoorn en een beuk aan de praat. In Duitsland twittert een grove den. Binnenkort gaan een lariks in Zwitserland en grove dennen in Spanje meedoen. "De bomen twitteren echt zelf, zonder tussenkomst van een mens. Daarvoor is computerapparatuur bij de boom aangebracht", zegt een woordvoerder.
De boom vertelt of hij dorst heeft of dat hij zich juist prima voelt en goed groeit. Dergelijke informatie is ook terug te vinden in de jaarringen in het hout van de boom. De apparatuur die zorgt voor de tweets slaat alle data van de boom voortdurend op.
Daardoor kunnen wetenschappers meten welke bomen het moeilijk hebben met klimaatverandering. Dat is weer van belang voor bosbeheer en de aanplant van nieuwe bossen. Bossen zijn noodzakelijk voor de leefomgeving.






Bron: ANP/ Natuur Net Nieuws oktober 2017



ZOMER- EN WINTEREIK

Ze lijken sprekend op elkaar, de zomer- en de wintereik. Maar toch zijn er een paar verschillen: de wintereik houdt in de winter namelijk zijn (bruine) blad vast, de zomereik niet. En verder is het steeltje aan het blad bij de wintereik langer dan het steeltje van de zomereik: 10-29 mm versus 2-8 mm.

Nog een verschil: de napjes van de eikels van de zomereik staan op een steeltje, de napjes van de wintereik hebben geen of een zeer kort steeltje.
Al met al reden genoeg om bij een volgende boswandeling niet te denken ‘daar staat een eik’ maar te onderzoeken of het een wintereik of een zomereik is.
Overigens komen er in Nederland meer zomereiken dan wintereiken voor.


Bron: Natuur Net Nieuws oktober 2017