De wilde vijgenboom, de asvattha of banyanboom groeit in India, Pakistan en Sri Lanka. De boom is het symbool van het hindoeïsme: hij schiet uit naar vele richtingen, haalt zijn kracht uit ontelbare wortels, geeft schaduw en stamt af van een sterke stam. Onder zijn uitgestrekte bladerdak vormt zich een micro-ecosysteem. De boom kan wel 30 meter hoog en honderden meters breed worden en dient als schaduwrijke ontmoetingsplaats voor de lokale bevolking. De vijgen zijn voedsel voor vogels insecten en veel wilde (zoog)dieren.
Vanwege zijn
enorme bladerdak wordt de banyanboom de ‘koning der bomen’ genoemd en is
uitgeroepen tot ‘Nationale Boom van India’. Bijzonder is dat zijn horizontaal
uitgroeiende takken luchtwortels vormen die naar beneden groeien. Als ze
eenmaal de grond raken schieten ze wortel. Zo ontstaat er een krans van nieuwe
stammen rond de centrale stam die na verloop van tijd dikker worden en helpen
om het gewicht van de kruin te dragen zodat één boom na verloop van tijd vaak
op een klein bos lijkt. In de Indiase mythologie zijn er diverse verhalen die
de boom verbinden met eeuwig leven en goddelijkheid. Een van de oudste legenden
komt van de oude volksstammen. Volgens hen was de banyanboom symbool van de
rijkdom der natuur en de woonstede van Shalabhanjika, godin van de bomen. Van
de van zaden vervaardigde kralen reeg men kettingen die werden gedragen ter ere
van de goddelijke moeder en Shiva. Nog steeds plaatsen vrouwen in Noord-India
offergaven zoals melk, suiker en rijst bij de boom om ziekte en ongeluk van hun
gezin te weren. De oudste Banyan-boom vindt men in Prayag waar de drie heilige
rivieren bij elkaar komen: Yamuna, Ganges en Saraswati.
Bron:
NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN! natuurlijk:
www.groen-natuurlijk.nl
